Fundacja głos dla życia

adv
adv
adv

Wyzwania diagnostyki prenatalnej

Wciąż w rozmaitych kontekstach, debatach oraz przestrzeni medialnej powraca sprawa ochrony życia poczętego. A jeśli mówi się o ochronie życia od poczęcia, to powraca kwestia aborcji, jej dostępności i dopuszczalności przez prawo, a także procedury in vitro, będącej de facto aborcją selektywną.
I chociaż do znudzenia przytaczane są argumenty za życiem: zdroworozsądkowe, czysto ludzkie, biologiczne, medyczne i prawne, także biblijne i teologiczne, to wciąż, jak się wydaje, mały człowiek nie może liczyć ze strony większych, dorosłych na taką pomoc, ochronę i obronę, na jaką zasługuje.
Na brak dostępu do wiedzy dotyczącej ochrony życia nie sposób narzekać. Jest jednak cały szereg spraw, o których wiadomo niewiele. Roztrząsa się je w gronie specjalistów, między innymi genetyków oraz prawników; przeprowadzane są przedziwne eksperymenty, o których donoszą niekiedy media. Pojawia się cały szereg nowych wyzwań teologicznomoralnych, bioetycznych, które coraz bardziej stają się wyzwaniem czy dylematem poszczególnych osób i rodzin. Do spraw mało znanych należą problemy wiążące się choćby z diagnostyką prenatalną czy diagnostyką przedimplantacyjną. Są one o tyle ważne, że dotykają pierwszych etapów życia człowieka, poczętego naturalnie, a także „w szkle” (w ramach sztucznego rozrodu). Służą zatem życiu czy je niszczą?
Przepustka do terapii czy do aborcji?
Badania przedurodzeniowe, określane mianem diagnostyki prenatalnej, czyli ultrasonograficzne czy echograficzne, jak również chromosomalne, dostarczają szerokiej wiedzy na temat stanu dziecka, budowy jego narządów a także wad genetycznych. Z jednej strony mamy wiedzę, diagnostykę, z drugiej problem, jak rezultaty tych badań wykorzystywać. Tam, gdzie diagnostyka ta jest bardzo zaawansowana, wdraża się cały szereg działań terapeutycznych, w tym chirurgicznych. Coraz częściej w Polsce, ale zwłaszcza w USA, gdzie postęp naukowy jest ogromny, operuje się rozszczepienie kręgosłupa, a także inne schorzenia, prowadzi się też terapię immunologiczną. Podejmuje się również terapię genową, mającą na celu wyeliminowanie lub ograniczenie wad genetycznych występujących w komórkach somatycznych dziecka. Istnieją zatem metody, które dają szansę terapeutyczną, ale są one wciąż jeszcze ograniczone. Ponadto warunkiem podjęcia terapii jest możliwość rzeczywiście skutecznego leczenia, a przez to unikanie nadmiernego ryzyka. A w tych przypadkach mamy do czynienia ze szczególnym ryzykiem, bo człowiek wchodzi w świat dla niego ciągle jeszcze mało znany, nad którym nie panuje.

czytaj więcej w wydaniu papierowym

zamów prenumeratę

* cena brutto + koszt dostawy