Fundacja głos dla życia

adv
adv
adv
adv

Płodność duchowa darem miłości

Część polecenia danego pierwszym rodzicom w raju dotyczyła płodności duchowej. Dla autora natchnionego Księgi Rodzaju nie istniał bowiem podział człowieka na duszę i ciało, tzw. dualizm antropologiczny, przyjęty z myśli filozoficznej Platona; to co dotyczyło ciała, łączyło się nierozerwalnie z duszą.

Człowiek otrzymał płodność ciała i ducha w darze od Boga. Jego wezwanie nie miało oznaczać jedynie płodności biologicznej, inaczej nie różnilibyśmy się od zwierząt. Rozwinięcie tej tezy można odnaleźć w artykułach i wykładach wybitnego austriackiego psychiatry i psychologa Viktora E. Frankla („Bóg ukryty. W poszukiwaniu ostatecznego sensu”).
Rodzicielstwo duchowe
Analogicznie do płodności biologicznej z płodnością ducha związane jest rodzicielstwo duchowe. Jest to pojęcie, które wiąże się bezpośrednio z problemem sieroctwa i wykluczenia społecznego dzieci. Jako rodzic zastępczy i teolog katolicki, polecający miłosierdziu Bożemu działania społeczne, w których uczestniczyłam, uznaję za ważne w praktyce społecznej i pastoralnej zrozumienie pojęcia rodzicielstwa duchowego, które bezpośrednio rozwija płodność duchową i otwiera na działanie Ducha Świętego. Opierając się na nauczaniu Jana Pawła II, przedstawię niektóre przejawy rodzicielstwa duchowego jako odpowiedź człowieka na moralne wyzwania współczesnego świata, szczególnie na krzywdy dzieci.
Odkrywanie i promocja rodzicielstwa duchowego może być bazą wyjściową do poszukiwania i wspierania także nowych form opieki nad dzieckiem osieroconym społecznie. W tej grupie najwięcej jest dzieci po trzecim roku życia z żyjącym jednym lub obojgiem rodziców. Jest to szczególnie trudny obszar dla różnych form opieki zastępczej i adopcyjnej, i jak to potwierdza praktyka, w nim także realizuje się rodzicielstwo duchowe.
Nowa wyobraźnia miłosierdzia
Dla ludzi z kręgów pozakatolickich będziemy nieprzekonywujący, jeżeli nasza walka o życie będzie zatrzymywać się tylko na – koniecznej i bardzo ważnej – obronie dzieci poczętych. Czynna odpowiedź na cierpienie i samotność dziecka, także po urodzeniu, może i powinna rozpoczynać się od przemiany świadomości społecznej, a także czynnego wsparcia rodzin w kryzysie oraz tych, którzy zastępują dzieciom rodziców biologicznych lub im pomagają. Mówiąc słowami Jana Pawła II: „Potrzebna jest dziś nowa <

 

więcej w wydaniu papierowym

* cena brutto + koszt dostawy