Fundacja głos dla życia

adv
adv
adv
adv
Strona główna / Informacje / Zastrzeżenie „małżeństwa” dla mężczyzny i kobiety nie jest dyskryminacją – orzekł ETPCz

Zastrzeżenie „małżeństwa” dla mężczyzny i kobiety nie jest dyskryminacją – orzekł ETPCz

W wyroku z 10 czerwca w sprawie Chapin and Charpentier przeciwko Francji – Europejski Trybunał Praw Człowieka potwierdził wcześniejsze orzeczenia zgodnie z którymi w ramach Europejskiej Konwencji Praw Człowieka określenie „małżeństwo” nie ma żadnego innego znaczenia niż związek między kobietą i mężczyzną.

Orzekając w sprawie, znanej we Francji jako „małżeństwo z Bègles” , Trybunał jednogłośnie stwierdził, że art. 12 (prawo do zawarcia małżeństwa) razem z art. 14 (zakaz dyskryminacji) i art. 8 (prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego) nie zostały naruszone. Oznacza to, że państwo Francuskie, zapobiegając zawarciu „małżeństwa” przez dwóch mężczyzn (w momencie, gdy prawo nie przewidywało nawet takiej możliwości) nie naruszyło Europejskiej Konwencji Praw Człowieka

Trybunał potwierdził jednocześnie, że zastrzeżenie instytucji małżeństwa dla związku mężczyzny i kobiety w porządkach krajowych Państw Członkowskich nie ma charakteru dyskryminującego.

W maju 2004 roku powodowie Chapin i Charpentier złożyli wniosek o zawarcie związku małżeńskiego do działu rejestru cywilnego rady miejskiej w Bègles. Zaraz po opublikowaniu zapowiedzi, prokurator wniósł sprzeciw wobec decyzji urzędu. Jednak burmistrz Bègles przeprowadził ceremonię zaślubin i dokonał odpowiedniego wpisu w rejestrze urodzeń, małżeństw i zgonów, pomimo prokuratorskiego sprzeciwu. W związku z tym, w dniu 22 czerwca 2004 roku, prokurator wszczął postępowanie przeciwko Chapin i Charpentier zmierzające do stwierdzenia nieważności zawartego przez nich małżeństwa, czego rezultatem były wyroki dwóch instancji unieważniające zawarty przez nich związek. Chapin i Charpentier odwołali się do Sądu Kasacyjnego, który w dniu 13 marca 2007r. ostatecznie podtrzymał wyroki obu sądów krajowych.

Przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka powodowie powoływali się na art. 12 (prawo do zawarcia małżeństwa) wraz z art. 14 (zakaz dyskryminacji), twierdząc, że ograniczenie możliwości zawarcia małżeństwa tylko przez pary przeciwnej płci jest dyskryminujące i narusza ich prawo do zawarcia małżeństwa. Powodowie powoływali się również na art. 8 (prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego) wraz z artykułem 14, twierdząc, że zostali dyskryminowani ze względu na swoją orientację seksualną.

Wyrokiem zapadłym w dniu 9 czerwca, Trybunał jednogłośnie stwierdził brak naruszenia powołanych przepisów. Oznacza to, że państwo francuskie, odmawiając możliwości zawarcia związku małżeńskiego przez dwóch mężczyzn (w momencie, gdy prawo francuskie nie przewidywało takiej możliwości), nie naruszyło postanowień Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Tym samym Trybunał potwierdził, że nie istnieje „prawo do zawarcia homoseksualnego małżeństwa” na mocy Konwencji oraz podtrzymał w mocy orzeczenie francuskiego Sądu Najwyższego stwierdzając, że nie dochodzi do dyskryminacji, jeżeli prawo krajowe wyłącza możliwość zawarcia małżeństwa pomiędzy dwiema dorosłymi osobami tej samej płci.

Nie ulega wątpliwości, że granice możliwej interpretacji zapisów Konwencji w kontekście prawnego uznawania związków jednopłciowych zostały określone już w samym jej literalnym brzmieniu oraz w wyraźnej woli większości Państw Członkowskich, które do niego przystąpiły. Obecnie niestety coraz częściej niektóre kraje europejskie pozwalają na ingerencję w prawną sferę małżeństwa osłabiając jego prawną ochronę, w wielu przypadkach pod silną presją międzynarodową, nieuzasadnioną żadną normą traktatu ani wiążącą umową międzynarodową.

 

FAFCE/republika.pl

 

Wiadomości

* cena brutto + koszt dostawy