Scena Zwiastowania | Fundacja Głos dla życia

Fundacja głos dla życia

adv
adv
adv
adv

Scena Zwiastowania

Niech mi się stanie według Twego słowa!

W tym roku 9 kwietnia będzie Dniem Świętości Życia. Obchodzony w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, kieruje nasze oczy na Maryję, której Bóg powierzył swoje Słowo, aby stając się człowiekiem pełniej ukazało miłość Boga. Maryja, choć zaskoczona, zgodziła się zostać matką. Ta uroczystość przypomina, że każde życie jest darem i świętością. Stanowi wartość, z której mamy się cieszyć. Każde życie mamy chronić, a szczególnie to bezbronne, pod sercem matki.

Scena Zwiastowania Pańskiego podkreśla szczególnie wyraźnie początek życia ludzkiego – co potwierdza Elżbieta, zwracając się do Maryi słowami: „skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie” (Łk 1,44).
Ewangelista Łukasz rozpoczyna opis Zwiastowania Pańskiego od słów: „Posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef”. Te słowa wprowadzają nas w osłupienie, ponieważ zawarta w nich treść zdaje się wzajemnie wykluczać. Najpierw przedstawiają one Maryję jako „Dziewicę” a następnie jako „poślubioną mężowi”. Aby poprawnie zrozumieć tę ewidentną sprzeczność należy najpierw zwrócić uwagę na to, że zwrot „poślubiona mężowi” opisuje w tym momencie sytuację „narzeczonej” a nie kobiety zamężnej. Według starożytnego, żydowskiego zwyczaju instytucja narzeczeństwa – zakładając spisanie kontraktu – w sensie prawnym wprowadzała już narzeczonych w stan małżeński, lecz faktyczne małżeństwo miało miejsce dopiero wtedy, gdy młodzieniec wprowadzał dziewczynę do swojego domu. Tak więc w chwili Zwiastowania Maryja była narzeczoną, a nie małżonką, dlatego mogła zostać nazywana „dziewicą” a jednocześnie „poślubioną mężowi”.

czytaj więcej w wydaniu papierowym

zamów prenumeratę

 

* cena brutto + koszt dostawy